Fór í gær á opnun sýningu Blaðaljósmyndara í Gerðarsafni þar sem ég átti nokkrar myndir. Það voru veitt verðlaun í 9 flokkum. Mynd ársins, fréttamynd, Portrait, Daglegt líf, Þjóðlegasta myndin, Skoplegasta myndin, Íþróttir, tímarit og myndaröð. Og ef ég fékk ekki bara ein verðlaun. Fékk verðlaun fyrir Þjóðlegustu myndina sem var þessi hérna. Þetta kom mér skemmtilega á óvart. Bjóst ekki við að fá nein verðlaun þannig að þetta varð ennþá skemmtilegra. Þið getið séð allar vinningsmyndirnar á Pressphoto.is. Morgunblaðsmenn voru duglegir á þessari sýningu með Portrait, Daglegt líf, Þjóðlegasta myndin og Myndröð ársins. Ég óska bara hinum sem unnu til hamingju ef þeir eru að lesa þetta. Ég mæli með að þið tjékkið á sýningunni í Gerðarsafni í Kópavogi. Skemmtileg sýning eins og fyrri ár.

Svo var náttúrulega smá klúður. Í sýningarskránni þá stendur bara “ljósmyndari” í staðin fyrir nafnið mitt undir myndinni sem vann. Þannig að jafnvel að ég neyðist til að taka mér upp listamannanafnið “ljósmyndari” sem gæti svo sem verið hresst.

Hjálpaði Palla og Brynju að flytja í gær. Þetta var strembið því að hurðin inn í húsið er svona 40cm á breidd og 70cm á hæð. Ekki alveg en svona næstum því. Og svo í þokkabót er hurðin ofan í grifju þannig að aðgengið að henni er ekki sem best. Fyrsti stóri hluturinn var rúmdýna. Eða fyrsti hlutinn af dýnunni. Það var ekkert gífurlegt mál svo sem. Svo var það helvítis sófinn. Þetta byrjaði ekki vel. Við tókum gripinn út úr bílnum og óðum út á götu. Við vorum ekkert of mikið að fylgjast með hvort að það væru bílar á götunni… og það voru bílar. Við sáum 2 bíla koma á fleygiferð úr sitt hvorri áttinni. Í staðin fyrir að stöðva og bíða eftir að bílarnir færu þá panikaði palli og hljóp af stað með sófann. Það voru bílar laggðir hinu megin við götuna þannig að við þurftum að lyfta sófanum upp fyrir haus og stökkva á milli bílanna. Og við rétt sluppum áður en bílarnir keyrðu framhjá. Það hefði verið hresst að láta keyra á sig haldandi á sófa. Það var mesta vesen í heiminum að koma sófahelvítinu inn. Við reyndum nokkrum sinnum og alltaf munaði svona 1cm að hann kæmist inn. Á endanum skrúfuðum við bara bakið af og þá rann hann inn.

Eftir allt þetta helvíti skelltum við okkur á Jón Forseta þar sem Bjartmar var með gleði í tilefni af afmælinu sínu. Kallinn var bara grand á því og splæsti öli á liðið. Og við hötum ekki frítt áfengi. Dyraverðirnir þarna voru greinilega eitthvað þroskaheftir og ætluðu að henda palla út fyrir að slá tvisvar sinnum létt í sófann þegar hann bauð Huldu hans Gumma Gamla sæti. Nú höfum við Páll verið með meiri læti en að bjóða fólki sæti og komist upp með það. Þessi dyravörður hefur ábyggilega átt erfiða æsku þar sem móðir hans klæddi hann upp sem stelpu og lét hann dansa í saumaklúbb hjá sér. Þannig að hann hafði svo sem afsökun að vera fífl. Svo komu líka hressar tískulöggur þarna inn. Með einhverja fjáránlega ljóta klippingu og eins og klippt út úr blaði. Alltaf gaman að sjá svona slæmt pakk. Æji fokk svo les þetta fólk þetta og fattar að ég er að tala um þau. En hverjum er ekki drullu sama. Þau koma bara og stinga mig með gaffli ef þau eru ekki of upptekin að lúkka vel á kanntinum.

Það var einhver dvergahljómsveit að spila þarna. Samt ekki dvergar í henni heldur bara ungir gaurar. Voru að spila djass og voru bara nokkuð hressir. Ernir sá til þess að við klöppuðum á réttum tíma eftir sóló og svona. Þannig að við vorum alveg að lúkka þarna.

Páll var samur við sig og talaði við ókunnugt fólk. Aðallega eina konu sem var að hlusta á eitthvað í geislaspilaranum sínum og borðandi nammi.

Við ákváðum fljótlega að yfirgefa Jón Forseta þar sem að þetta er frekar mikið drasl. Skelltum okkur niður í byen þar sem hressleikinn var meiri. Kíktum að sjálfsögðu á Ara í Ögri eins og vanalega þar sem við hittum hina og þessa.

Smellti inn nýrri könnun sem þið getið kosið í hérna hægra megin. Það verður gaman að sjá niðurstöðuna í henni.

Svo er það opnunin á Sýningu Blaðaljósmyndara klukkan 20 í kvöld í Gerðarsafni í Kópavogi. Svo út að borða með Verslunarskólablaðinu og svo gleði bara. Þannig að við bara sjáumst jafnvel í kvöld.

Er með kveikt á sjónvarpinu og það var að byrja myndband með Buttercup á Skjá Einum og þar stóð í byrjun “Buttercup kynnir fyrsta Dogma myndbandið á Íslandi”.

Ég stórefast um að þeir hafi keypt sér leyfi til að gera Dogma myndband þar sem það kostar alveg slatta pening. Og svo eru þeir að brjóta hinar og þessar reglur sem Dogma myndir eiga að fylgja. Og stærsta reglan sem þeir brjóta er að þeir eru með tónlist undir allt myndbandið sem er náttúrulega stranglega bannað. Og til að toppa þetta allt saman þá sýndist mér þau nota Comic Sans letrið í upphafstextann. Sem er auðvitað ein af dauðasyndunum.

Ég hef mikla trú á þessari helgi. Bjartmar hringdi í mig áðan og tilkynnti að það yrði gleði á morgun í tilefni af afmæli hans. Það var ekki komið alveg á hreint hvar gleðin yrði en það kæmi í ljós á morgun. Svo er það laugardagurinn sem verður rosalegur held ég. Til að byrja með verður bolti um daginn. Búinn að vera í sigurliðinu síðustu þrjá laugardaga. Sem er mjög gott þar sem ég hata að tapa! Svo um kvöldið verður opnunin á Sýningu Blaðaljósmyndara í Gerðarsafni klukkan 20. Svo strax eftir það fer ég út að borða með V70 nefndinni sem verður án efa skemmtilegt.

Var að klára að vinna myndirnar sem ég tók af Brynju í dag og í gær. Brynja var að gera verkefni í skólanum og hún átti að taka mynd af mynd. Sem sagt velja sér einhverja fræga mynd og taka svipaða mynd nema bara setja sinn stíl á þetta. Hún valdi mynd eftir Annie Lebovitz af teiknimyndateiknaranum Keith Harring þar sem hann stendur í máluðu herbergi og svo er hann sjálfur málaður. Mjög mögnuð mynd en ég er ekki frá því að hugmyndin hennar Brynju og myndin sé bara betra heldur en hennar Annie. Þið getið séð myndina hennar Brynju hérna.

Þetta er án efa mesta mix sem ég hef nokkurn tíman mixað. Mamma hefur oft komið heim og þá hef ég verið búinn að gjörbreyta heimilinu fyrir einhverja myndatöku. Einu sinni var risastór hvítur sófi fyrir utan og það var að byrja að rigna og ég átti eftir að koma honum inn fyrir myndatöku. Og alls konar helvíti bara. Við vorum í ábyggilega þrjá tíma að undirbúa þessa töku. Hérna sjáið þið hvernig þetta leit út eftir að við vorum búin að massa þetta. Svo tók Brynja nokkrar myndir af skónum mínum sem þið getið séð hér.

Ég gat ekki annað en nýtt mér þetta mix okkar þannig að ég tók alveg slatta af myndum sem þið getið séð hér. Þetta er á tveimur síðum.

Ég held að Brynja hafi tekið allar mínar myndir í rassinn með myndinni sinni. Ég tek ofan fyrir henni.

Fékk e-mail í dag þar sem mér var tilkynnt að allar myndirnar fyrir BLÍ sýninguna væru komnar á Gerðarsafn í Kópavogi. Ætla að rúlla þar við á morgun og tjékka hvernig myndirnar komu úr prentun. Hlakka til að sjá. Svo verður opnun á laugardaginn klukkan 20:00. Hugsa að sýningin verði svo opin almenningi frá og með sunnudeginum 29. Mæli með að fólk tjékki á þessari sýningu. Alltaf með skemmtilegri sýningum á ári hverju verð ég að segja. Þið komið nú allavega til að tjékka á myndunum mínum! Ekkert rugl. Getið svo sem skoðað hinar í leiðinni víst að þær eru þarna

Ég og Brynja skelltum okkur í smá geðveiki í dag sem var mjög skemmtileg. Getið séð útkomuna væntanlega hérna á næstu dögum. Við höfum aldrei haft jafn mikið fyrir einni myndatöku og aldrei þessu vant var ég módelið og Brynja myndasmiðurinn. Þannig að þetta er nokkuð spennandi. Þið sem vitið megið ekki skemma og segja hinum frá. Lofið!?!

Við Páll e. kíktum áðan í saltkjöt til ömmu þar sem við smökkuðum báðir soðkökur í fyrsat skipti. Þetta lítur út eins og einhver hafi smellt sjúkdóm á pönnu og eldað hann. Alveg viðbjóðslegt. En að sjálfsögðu ákváðum við að smakka. Þetta var ágætt svo sem. Betra heldur en ég bjóst við. Páll hins vegar varð allt of spenntur og hafði meira að segja fyrir því að lauma nokkrum ofan í nærbuxurnar sínar og reyndi að lauma ofan í mínar en ég stöðvaði það. Svo tók hann þetta upp og borðaði sem nasl þegar við horfðum á Bayern vs. Real Madrid.

Skellti mér áðan út á videoleigu til þess að hafa eitthvað að horfa á meðan ég dúttla mér í hinu og þessu í nótt. Þarf að vinna myndir og skrifa á diska og vinna smá í vef sem ég er að gera og svona hitt og þetta. Tók mynd sem heitir Dirty Pretty Things þar sem hin undurfagra Audrey Tautou fer með aðalhlutverk. Þetta er stúlkan sem lék m.a. í Amélie og Auberge espagnole, L’ sem þýðist víst Evrópubúðingur á góðri íslensku. Báðar mjög sniðugar myndir.

Ef einhver gaur er frekar feitur er hann þá óléttur?

Nú er mjög fyndið þegar fólk segist kannski hafa verið að leita að einhverju og hafa fundið það á síðasta staðnum sem það leitaði. Sem minnir mig á það af einhverri ástæðu að mig dreymdi að ég væri sjóræningi í nótt. Og Palli og fleiri voru með mér á skipi. Og svo kom einhver stelpa sem byrjaði að skylmast við mig og það endaði með því að ég sló hana í puttana án þess að skera hana samt. Og þá fannst henni eins og ég hafi unnið og gafst upp. En ég gat ekki hætt að segja fyrirgefðu við hana því ég vildi ekki meiða hana. En aftur að sögunni minni um leitina. Já fólk segir oft að það hafi fundið peysuna sína eða graskerið sitt eða bolluna sína eða blásigræjuna eða kanínuna á síðasta staðnum sem það leitaði. Og að sjálfsögðu fundu þau það á síðasta staðnum sem þau leituðu því eftir það hættu þau að leita. Nema fólk sé einstaklega heimskt og haldi áfram að leita.

En þetta á ekki við um mig. Þegar ég er að leita að einhverju þá finn ég það virkilega á síðasta staðnum sem ég leita. Segjum að ég sé að leita að einhverjum hlut og ég man að ég setti hann á einhvern af þessum stöðum. Ofan í kassa inni í skáp. Þar eru svona 3-4 kassar. Eða í einhvern kassa uppi í hillu eða inni í skáp í listaherberginu eða á borðinu inni í listaherbergi eða þá í skúffu inni í listaherbergi eða uppi í efri skáp í herberginu mínu. Ég leita á þessum stöðum. Byrja á minu herbergi en þegar ég er búinn að leita á flestum stöðum þá hugsa ég með mér að þetta er ábyggilega inni í hinu herberginu og sleppi kannski einum kassa. Fer yfir í hitt herbergið og leita alls staðar þar sem mig grunaði. Finn það auðvitað ekki fyrr en ég leita í kassanum sem ég sleppti í herberginu mínu.

T.d. um daginn var ég að fara í gegnum lista af fólki og leita að ákveðinni manneskju. Byrjaði efst og færði mig niður. Svo átti ég svona 5 manns eftir af ágætum lista og þá hugsaði ég: “ohh þetta er ábyggilega alveg aftast.” Byrjaði þá að leita aftast og að sjálfsögðu var þetta ekki þar heldur 5 síðasta nafnið.

Já er þetta ekki orði bara ágætlega ekki of skemmtileg saga.

Og kannski ég bæti því við að þið þurfið ekki að skrifa lengur fyrirsögn í commentdótinu. Fólk var að kvarta þannig að ég fékk hormjonina til að redda þessu og það gerði hann 1 2 og 10.

Fór að velta því fyrir mér hverjir eru kúl og hverjir ekki. Þetta er auðvitað mismunandi hjá fólki því öll höfum við jú mismunandi smekk. Þið megið endilega bomba í “tjá sig” hverjir ykkur finnst vera kúl og hverjir ekki. Hérna eru nokkrir sem mér finnst kúl eða ekki kúl. Og þetta á ekkert bara við um endilega fólk heldur gjörðir fólks líka.

- Svali (gaurinn sem sér um pikkTíví) er algjörlega ekki kúl. Eiginlega eins langt frá því og hægt er.
- Mr. Kiss. Það hlýtur að vera mest ókúl, jafnvel meira en svali er ókúl, að taka þátt í Mr. Kiss.
- Outkast gaurarnir eru fjáránlega kúl.
- Christina Aguilera er ekki kúl. Hún lítur alltaf út eins og eitthvað gert úr vaxi.
- City of God. Myndin City of God er svo sannarlega kúl.
- A Night at the Roxbury myndin er alls ekki kúl og sérstaklega ekki manndraslið sem leikur í henni. Þá meina ég minni gaurinn.
- Asnaleg strákabönd eins og Blue og fleiri eru ekki kúl.
- Norah Jones er kúl þar sem hún semur dótið sitt sjálf.
- Randy falkener og lagið hans Welcome To My World er einstaklega ókúl.

Æji ég nenni ekki að hafa þennan lista lengri. Bæti ábyggilega einhverju við hann bara seinna.