Mér varð litið á Popp Tíví þar sem er eitthvað svona áramótahelvíti. Núna er einhver gaur með taggl að segja að Davíð Oddson ráði borginni því að tala Davíðs er 22. Og 2+2 eru fjórir. Og Reykjavík er 4. Það meikar ekkert sens hvað kauði er að segja. Hann segir að talan 5 sé óstöðug. Segir að við séum eins og krakkar sem hámum í okkur nammi. Og Svali og hinn asnalegi gurinn hlæja að honum og þykjast skilja.

Hann er að segja að árið verði ekki nógu gott því að 11 er mastertala. Við erum ekki búin að vera að sá síðustu árin. 11. september ef við tökum dæmi. Svo fór hann að tala um að við fáum töluna 5 og það er slæmt.

Hann er ekki sammála að einhver hafi vitað af árásunum 11. september. Því þá hafði einhver sagt. Hahahahha… gaurinn er að segja að ef bandaríkin hefðu vitað af árásunum þá hefðu þeir rímt turnana. Ég ætla ekki einu sinni að fara út í það að tjá mig um 11. september.

Hann segir að suðurlandsskjálftinn sé að koma. Hann segir að þetta sé nær okkur. Kannski Bláfjöll. Hann er að stimpla á Kötlu 2007. Hann ætlar að koma af stað eldgosi ef hún gerir það ekki sjálf. Hann segir að Hafnarfjörður fari undir hraun þegar það gýs í bláfjöllum.

Ég myndi segja að þessi þáttur á popp tíví sé að tapa.

Það var snjór í gær. Fór í smá göngutúr um árbæinn og smellti nokkrum myndum. Hélt ég ætlaði aldrei að komast aftur heim því ég var svo latur að labba í snjónum. Þetta hófst samt á endanum. Rétt fyrir sjö kíkti ég aðeins til Bjartmars þar sem hann og Páll voru búnir að tapa sér í snjóhúsagerð. Voru líka í einhverjum námuleik eða eitthvað álíka. Skildi ekki alveg. Ég lét mig hverfa þegar þeir voru farnir að fækka fötum inni í snjóhúsinu. Veit ekki alveg hvað þeir voru að pæla. Annar hvor þeirra hafði séð einhvern svona extreme survæval þátt og þá var sagt að maður ætti að fækka fötum inni í snjóhúsinu. Eða þá að Bjartmar var að lúra Pellö í eitthvað.

Ég fór í mat til Ásu og Habib eftir snjóhúsahelvítið. Ávalt rugl góður matur á þeim bænum skal ég segja ykkur. Ekki frá því að ég hafi borðað á mig gat. Eða svona næstum því. Ok… ekki einu sinni næstum því.

Ég og Páll kíktum svo til Brynju og spiluðum við hana og Birtu. Fyrst Party & co. og svo Mr. and Mrs. Ekki sáttur við tap okkar Páls og tók hann á sig alla sökina á ósigri okkar.

Planið í dag er að borga reikninga og ganga frá hinum ýmsu málum. Svo reynir maður að gera eitthvað sniðugt í kvöld hugsa ég.

Var að fá síðbúið jólakort dulbúið sem áramótakort. Alltaf gaman að fá kort. Og sértsaklega ef það er frá myndarlegri ungri stúlku

Svo nálgast áramótin bara. Allir eru byrjaðir að gera sér vonir um að eitthvað frábært gerist. Og það vill oftar en ekki enda svo að flest allir verða fyrir vonbrigðum. Ég veit ekki alveg við hverju fólk er að búast. Kannski að það fari að rigna demöntum eða ég veit bara ekki hvað. Það gera allavega allir sér allt of miklar vonir sem er ekki sniðugt. Því þá verður maður bara fyrir vonbrigðum. Og það er ekki skemmtilegt skal ég ykkur segja.

Áramótin verða held ég samt fín í ár. Ég og Páll e. verðum mjög líklega hérna í góðu tjilli eitthvað fram eftir kveldi. Svo vitum við ekki hvað gerist um kveldið. Eitthvað gott hugsa ég.

Ein af betri jólagjöfunum mínum í ár var ekki stór. Fékk bókina “Herra Fyndinn”. Djöfull man maður eftir Herra bókunum sem maður elskaði þegar maður var yngri. Hérna kemur smá brot úr bókinni:

“Eftir matinn ákvað Herra Fyndinn að fara í ökuferð á bílnum sínum. Bíllinn hans herra Fyndins var skór! Hefur þú nokkurn tímann séð bíl sem líkist skó? Það er afar fyndin sjón að sjá.”

“Herra fyndinn ók hjá svíni sem stóð þar í túni. Svíninu fannst herra Fyndinn í fyndna bílnum sínum það fyndnasta sem það hefði nokkurn tímann séð. Það hló næstum af sér rófuna.”

“Gíraffinn hló svo mikið að hálsinn á honum hljóp næstum í hnút. Og flóðhesturinn hló næstum af sér húðina. Og mörgæsirnar hlógu svo að vængstubbarnir hristust næstum í hlaup. Og hlébarðinn… ja, þú hefðir nú átt að sjá hann… Hann hló svo dátt að hann hló næstum blettina af sér. Þvílík hringavitleysa!”

“Seinna þegar herra Fyndinn kom heim hló hann með sjálfum sér: “Jæja þá,” sagði hann “þá er enn einn fyndnidagurinn liðinn.” Svo lagði hann skónum sínum og fór inn í teketilinn sinn. Og þar sem hann var orðinn þyrstur þá fékk hann sér…

… vænan bolla af glóðvolgri köku!”

Ég ákvað að horfa á World Idol þáttinn sem var á stöð 2. Komu sem sagt sigurvegarar frá hinum og þessum þjóðum.

Fyrstur á svið var keppandi frá Þýskalandi sem hét Alexander Klaws. Hann hélt uppi heiðri Þjóðverja… og þegar ég segi heiðri þá meina ég eitthvað allt annað. Alveg var þessi strákaumingi lélegasti söngvari sem ég hef nokkurn tíman heyrt í. Ég er ekki frá því að Helgi í íslenska Idol sé betri en hann… og þá er nú mikið sagt skal ég segja ykkur.

Á eftir Þjóðverjanum kom Guy Sebastian frá Ástralíu. Hversu týpískt nafn er Guy á Ástrala? Hann söng helvíti vel barasta og var með svona doldið sérstaka rödd. Ekki þessi týpíski strákasöngvari. Veit ekki alveg með útlitið á honum. Það er eins og hann sé hálfur asíubúi og hálfur Gremlings. Ég er ekki frá því að ég hafi séð honum bregða fyrir í fyrstu Gremlings myndinni.

Diana Karzon, frá Jórdaníu, söng á ebelneskísku eða einhverju álíka. Erfitt að dæma hvort hún hafi hæfileika. Hún er allavega ekki að fara að vinna þetta helvíti skal ég segja ykkur.

Á eftir skrítnu stúlkunni steig á svið Jamai Loman og hvað í andskotanum hann var að gera þarna veit enginn. Ekki einu sinni mamma hans sem er frekar slæmt. Hann er Niðurlendingur.

Heinz Winckler frá Suður Afríku var bara ömurlegur. Söng I Don’t Wanna Miss a Thing. Ekki frá því að hann sé betur geymdur í poka ofan í holu.

Svo var komið að pólska dverginum, Alex. Hún sannaði þá kenningu mína að Pólverjar eru í ruglinu. Hún og pólski dómarinn voru eitthvað skrítin bara. Hann var alltaf eitthvað að eipa hvað allir væru lélegir og var greinilega búinn að semja svona nett ljótan texta um hvern og einn. Hann ætlaði að reyna að vera svona kúl vondi gaurinn. En í staðinn varð hann bara fíflið í ljóta jakkanum frá Póllandi. Kannski var Hitler ekki svo vitlaus eftir allt saman?

Ryan Malcolm kom alla leiðina frá Kanada. Við vitum öll að Kanada er mis land. Þannig að það kýs hvort sem er enginn þá.

Kelly Clarkson þekkja allir held ég. Hún er sæt og syngur vel. Hún er líklegur sigurvegari. Enda búin að sanna sig sem stjarna með því að selja alveg heilan helling.

Peter Evrard frá Belgíu er engin poppstjarna. Hann er hins vegar mjög frægur því ég er viss um að hann sé Dýrið… sem sagt úr Fríðu og Dýrinu. Hann tók lag með Nirvana. Ekki beint kúl að taka lag með Nirvana í Pop Idol keppni. Þar sem Kurt og félagar voru algjör andstaða poppstjarna þegar þeir voru og hétu. Enda fékk hinn síðhærði að heyra það frá dómurum.

Will Young var að keppa fyrir hönd Bretlands og hann tók eitthvað lag. Man ekki alveg. Hann var allavega hrikalega s-mæltur. Mér fannst hann frekar slappur en hann hlýtur að geta betur því hann er búinn að selja mest af öllum sem hafa unnið þessa keppni.

Síðastur í röðinni var piltur frá Noregi sem hét og heitir Kurt Nilsen. Hann tók lag með U2 og hann var helvíti góður… og helvíti ljótur. Hann myndi vinna þetta ef allir sem kysu væru blindir.

Þeir 3 sem ég tel líklegastir til sigur eru Kelly Clarkson, Ástralinn Guy Sebastian og norrarinn Kurt Nilsen.

Það voru ótrúlega margir þarna bara viðbjóðslega lélegir og alveg hreint ótrúlegt að þeir hafi sigrað keppnina í sínu landi. Bara skil ekki. En svona er þetta.

Ég var spurður áðan hvað ég hafði fengið í skóinn í morgun. Ég sagði: “Ég fékk ekki kúk í bala!”

Er það gott… eða slæmt? Það er vont að fá ekki neitt í skóinn. En er ekki betra að fá ekki neitt heldur en kúk í bala?

Um daginn í gær fórum við Páll e. í smá leiðangur sem heppnaðist bara þrusuvel skal ég segja ykkur. Það var helvíti fínt í gærkvöldi. Kíktum í heimsókn til Gumma Gamla sem var fáránlega hress. Lölluðum frá honum í bæinn. Ekki langt að fara en samt dálítið kalt. Fórum inn á Ara í Ögri þar sem við ætluðum að hitta eitthvað fólk. Og ef það var ekki barasta röð þangað inn. Sem er algjörlega aldrei. Hitti fullt af fólki á Ara. Obbu… og… man ekki fleiri en það voru allavega hellingur af fólki þar á ferð. Svo ákváðum við Páll e. að gerast listamenn og kíktum á kaffi kúltúr þar sem listafólkið heldur sig. Þar voru Brynja og danska systir hennar Birta sem er nýkomin til landsins. Sátum þar í smá stund þangað til að við ákváðum að segja þetta gott og þá fórum við barasta heim. Ágætis kveld bara… eða svona.

Í dag vaknaði ég bara nokkuð kátur. Það var gott að sofa eftir mikla vinnu síðustu daga. Fór í smá jólamyndatöku fyrir jólin áður en ég fór í vinnuna. Var svo mættur hingað, niður í vinnu, klukkan svona 16:37 og hafðist handa við að fara í gegnum e-mail sem höfðu borist í gærdag og í dag. Þau voru alveg nokkur skal ég segja ykkur.

Ég verð að vinna til miðnættis c.a. í kvöld. Ætla að stökkva í matnum mínum og jafnvel versla eins og eina jólagjöf. Annars verður hresst að afgreiða allar jólagjafirnar á þorláksmessu. Maður getur ekki verið þekktur fyrir annað en að vera í ruglinu á síðustu stundu. En þið verðið að lofa að vera ekki ósátt ef ég gleymi óvart að kaupa handa ykkur gjöf.

Hverjum gefur maður gjafir? Að sjálfsögðu gefur maður ættingjum sínum og vinum gjafir á jólunum. En hvernig veit maður hvort maður á að gefa ákveðnum aðilum gjafir eða ekki? Er þetta fólk nógu miklir vinir manns til að maður gefur þeim gjafir? Eru þau kannski búin að kaupa gjöf handa þér og þú verður eins og kúkur þegar þau koma með gjöf handa þér jafnvel á aðfangadag en þú ert ekki með neitt handa þeim? Þetta er erfitt líf skal ég segja ykkur.

Held að það sé best bara að segja sannleikann ef einhver kemur með gjöf handa þér en þú ert ekki með handa þeim. Segir bara: “Takk kærlega fyrir mig. Ég var kjáni og vissi ekki hvort ég ætti að kaupa handa þér þannig að þú verður að fá gjöf frá mér bara á milli jóla og nýárs.” Og svo jafnvel tekurðu nett monnwalk fyrir viðkomandi til að gleðja. Held að þetta sé betra heldur en að ljúga. Já ég er með gjöf hérna uppi en á eftir að pakka inn. Svo endar það með því að þú finnur ekkert handa viðkomandi og þú pakkar inn notuðum skóm eða kassa af mandarínum eða kippu af kóki. Sem eru frekar slæmar gjafir. Nema kannski kókið. Maður hatar það ekki.

Var að rúlla í gegnum Ananova.com og hérna eru nokkrar áhugaverðar fréttir:

‘Speed dating’ and ‘espresso sex’ enter the language
Hvenær kemur orðið olnband inn í orðabók hér á landi?

Man freed after judge mishears ‘guilty’ verdict
Obbosí!

Stroke victim chewed on by cats
Svikulir kettir byrjuðu bara að borða eiganda sinn.

Elderly wheelchair user ends up on motorway
Gamall gaur í hjólastól sem klúðraði sínum málum all svakalega.

Nú eru flest allir sofandi heima hjá sér undir hlýrri sæng… eða á gólfinu inni á klósetti ef þeir komust ekki lengra eftir ölæði gærkvöldsins. Ég er hins vegar fáránlega hress mættur á vakt niðri á mogga. Það er verið að vinna í sunnudagsmogganum og stendur vakt mín yfir til svona 13 c.a. Þá ætlum við Páll e. að kíkja í jólamix. Eftir vaktina í gærkvöldi kíkti ég við í afmælið hjá Gísla. Þar var hellingur af fínu fólki.

Veit að einhverjir fóru í sitt síðasta próf núna klukkan 9 í morgun. Vil bara óska ykkur til hamingju með það.

- Borinn sem var notaður til að bora Ermasundsgöngin var grafinn undir göngin vegna þess að það var ekki hægt að draga hann til baka vegna þess hve þungur hann var.

- Það tekur þig 47 ár að telja upp á milljarð ef þú telur einn á sekúndu 16 tíma á dag.

- Andakvak bergmálar barasta víst!

- Napóleon Bónaparte var aldrei með The Spear of Destiny í sínum fórum.

- Það getur verið hættulegt að pota litla putta inn í diskettudrif á fundi niðri á mogga. Því þú gætir fest hann.

- Ástæðan fyrir því að okkur finnst gott að hlæja með vinum okkar er sú að þetta eru leifar frá ævafornum tímum þegar hlátur var félagslegt tákn um að öllu væri óhætt.